Porządek Mszy świętych:
Dni powszednie:
6.30, 7.30, 18.30
Niedziele i święta nakazane:
6.30, 8.00, 9.00, 10.30
12.00, 13.30, 18.00, 19.30

Proboszcz: 
ks. mgr Andrzej Szyc RM - ust. 2002

Profil Facebook Parafii

  • slider1.jpg

Rozważania do Ewangelii

Poniższe rozważania do niedzielnych Ewangelii są przygotowywane przez członków parafialnych wspólnot, a także mieszkańców parafii, chcących podzielić się swoimi przemyśleniami dotyczącymi Słowa Bożego.

Osoby, które chciałyby się włączyć w przygotowanie rozważań do Ewangelii, bardzo prosimy o zgłoszenie się w zakrystii u ks. Adama lub ks. Jakuba.

18 kwietnia 2021 - III niedziela Wielkanocna

Pokój wam! - te słowa Jezusa już drugą niedzielę odbijają się w Ewangelii, niczym echo wydarzeń, które miały miejsce w Wielkanocny poranek. A mimo tego Jego uczniowie, którzy Go spotkali w drodze do Emaus, znów się wystraszyli. Co znaczą te słowa? Czym jest ten biblijny pokój? W Starym Testamencie słowo Szalom było używane nie tylko jako powitanie, lecz także jako forma błogosławieństwa, jako życzenie pomyślności, szczęścia i bezpieczeństwa. Jezus tymi słowami chce nas napełnić tym szczęściem, pokojem, które tylko On jeden może nam dać.

Ważnym dla mnie znakiem jest także to, że Jezus wita się ze swoimi uczniami (por. Łk 24, 36) słowami pokój wam (ειρήνη υμίν [eirene hymin]), a w sam dzień Zmartwychwstania, gdy Jezus przywitał się z niewiastami (por. Mt 28, 9), użył słowa witajcie (w oryginale jest użyte słowo χαίρετε [chairete] - radujcie się). W tym objawia się bardzo ważna prawda - niewiasty to symbol tych, którzy idą za Jezusem drogą miłości, kierują się porywem serca, a uczniowie to symbol tych, którzy zostali wezwani do pójścia za Nim i choć starają się odpowiedzieć na to powołanie, nie zawsze im to wychodzi - uważają, że ten krzyż jest dla nich zbyt ciężki. To właśnie im Jezus przynosi pokój - nie przychodzi ich potępić za brak wiary, za zdradę, za ucieczkę z Ogrodu Oliwnego. Ogłasza pokój.

Następnie Jezus oświeca umysły uczniów (Łk 24, 45). Nie tyle oświeca, co nawraca. Tydzień temu usłyszeliśmy, że Jezus dał uczniom Ducha Świętego na odpuszczenie grzechów (J 20, 22). Nam jednak tego Ducha potrzeba nieustannie. Dziś znów Jezus oświeca, czyli nawraca, umysły uczniów, by tym razem zrozumieli Pisma. Nawrócenie to nie tylko skierowanie się ku Bogu, zyskanie silnej wiary, ale przede wszystkim jako zmiana sposobu myślenia - μετάνοια [metanoia] - przemiana umysłu - na tyle radykalna, by człowiek z Bożą pomocą całkowicie zerwał z grzechem i zwrócił się całym sobą do Boga.

Panie Jezu, daj nam łaskę ciągłego zwracania się ku Tobie.

Autor: p. Wojciech Kuźmiński
Liturgiczna Służba Ołtarza

11 kwietnia 2021 - II niedziela Wielkanocna, czyli Miłosierdzia Bożego

W dzisiejszej Ewangelii Jezus dużą uwagę skupia na ufności i wierze.

Uczniowie mówią Tomaszowi o tym, że widzieli Pana. On jednak nie wierzy, potrzebuje znaków: Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę (J 20, 25b). Widząc niewiarę Tomasza, Jezus przychodzi ponownie i powiada: Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym (J 20, 27).

Jezus zachęca nas do wiary (w rzeczy widzialne i niewidzialne). W kawałku Chleba eucharystycznego Jezus przychodzi do każdego z nas i mówi: Ja jestem. Pokój Tobie! Czy wierzymy w to, że Jezus jest w tym kawałku Chleba? Czy domagamy się znaków, jak św. Tomasz? A Jezus powiada: Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli (J 20, 29). Jezus przychodzi mimo drzwi zamkniętych - drzwi lęku, strachu, cierpienia, słabości i zranień.

W to piękne święto sam Jezus przekazał św. Faustynie, aby pod wizerunkiem Jezusa Miłosiernego napisać: Jezu, ufam Tobie! Ojciec Dolindo w akcie pt. Jezu Ty się tym zajmij zapisuje słowa Jezusa: Zawierzenie się Mnie nie polega na podejmowaniu usilnych starań, wzburzeniu i rozpaczaniu, a następnie kierowaniu do Mnie gwałtownej modlitwy, abym podążał za wami i przemieniał ten niepokój w modlitwę. Zawierzenie oznacza spokojne zamknięcie oczu duszy, odwrócenie myśli od zmartwienia i zdanie się na Mnie, abym to Ja sam działał, słysząc jak Mi mówicie: Ty się tym zajmij. Jak wielkimi łaskami obdarza Jezus duszę, a zwłaszcza te dusze, które są najdalej od Niego. Ale jeśli przyjdą z odrobią ufności, wylewa na nie zdroje łask i miłości. Jakże wtedy taka dusza pociesza swego Boga.

O niepojęte i niezgłębione miłosierdzie Boże, Kto Cię godnie uwielbić i wysławić może. Największy przymiocie Boga wszechmocnego, Tyś słodka nadzieja dla człowieka grzesznego. W jeden hymn złączcie się gwiazdy, ziemio i morze, i zgodnie, wdzięcznie wyśpiewujcie niepojęte miłosierdzie Boże. (Dzienniczek, 951)

Autor: p. Ewelina Górska
parafianka

4 kwietnia 2021 - Niedziela Wielkanocna Zmartwychwstania Pańskiego

Pusty grób to nowa, niewyobrażalna rzeczywistość, w jakiej znalazł się człowiek. To, co beznadziejne, otrzymało nową szansę, a co bez przyszłości - nowy początek. Ta Ewangelia pokazuje, że wszyscy uczestnicy są sobie bardzo potrzebni, że różnorodność buduje wspólnotę i Kościół. Jako pierwsza przy grobie pojawiła się Maria Magdalena, która po doświadczeniu grzeszności otrzymała uwolnienie. Miała przeświadczenie, że bez Jezusa, jako Pana życia, nie może żyć. Jest ona przykładem idealnej uczennicy, której wierność Jezusowi wypływa z wdzięczności.

I rodzi się pytanie: W jakim stopniu ja dostrzegam otrzymane dobro? Czy pielęgnuję postawę wdzięczności? Przecież doświadczam tego, co Magdalena. Każdy Sakrament Pokuty może być miejscem oczyszczenia i uwolnienia, a każda Eucharystia - miejscem spotkania.

Magdalena, ujrzawszy pusty grób, sama z siebie nie była w stanie sięgnąć istoty prawdy. Potrzebowała kogoś, kto pomógłby jej pojąć, co naprawdę się wydarzyło. Jak prawdziwa apostołka, przekonana, że zabrano Pana z grobu, pobiegła najpierw do Piotra, który w gronie Dwunastu był centralną postacią. Później do Jana, który z racji relacji z Jezusem, był pierwszy we wspólnocie. Przekonana, że wykradziono ciało Jezusa, angażuje i łączy apostołów w swoje poszukiwania. Jest tą, dzięki której biegną razem. Każdy z nich miał inną drogę do pokonania. Wydaje się, że Szymon Piotr miał najdłuższą. Nosił w sercu doświadczenie zaparcia się Mistrza. Jan, którego kochał Jezus i który był wierny aż po krzyż, mimo że do grobu przybył pierwszy, dał Piotrowi pierwszeństwo, jako wybranemu spośród Dwunastu. Jan, mimo wielkiej przyjaźni z Panem, dopiero po wejściu do grobu zrozumiał i uwierzył w Pisma.

To zachęta, by poznawać prawdę przez czytanie Pisma Świętego. Jezus przez swoje Zmartwychwstanie wyjaśnia Pisma, a Pisma wyjaśniają Jego istotę. Znów pytam siebie: Jak ja znam Pismo Święte? Czy jest ono moim przewodnikiem i światłem na drodze ku Bogu?

Niech nawiedzenie pustego grobu Pana Jezusa przyniesie wiosnę do naszych serc.

Autor: p. Katarzyna Grodzicka
Wspólnota Rodzin św. Rity

4 kwietnia 2021 - Wigilia Paschalna w Wielką Noc

W Ewangelii Wigilii Paschalnej przejmująca jest dla mnie troska kobiet przybywających do grobu Jezusa. Z miłością idą, nie mając tak naprawdę pomysłu, kto odsunie wielki kamień. Prawdopodobnie ze względu na szabat, ciało Chrystusa zostało naprędce namaszczone, stąd powód, dla którego kobiety wybrały się do grobu Pana. Tam zastają Anioła Bożego, który oznajmia im nowinę o zmartwychwstaniu. Dla mnie jako kobiety jest to niezwykły zaszczyt, że to właśnie nam jako pierwszym oznajmiono tę wspaniałą wiadomość. Kobietom, których w starożytnym, zarówno żydowskim jak i pogańskim świecie, nie uznawano za wiarygodnych świadków, a wręcz nie wolno było przyjmować od nich żadnych zeznań. Pan Jezus wyprzedza czasy i stawia kobietę ponad podziałami. Cóż za ogromna łaska!

Niewątpliwie jest to wezwanie dla współczesnych kobiet, abyśmy z naszą wrażliwością i pokorą były świadkami Zmartwychwstałego.

Warto zadać sobie pytanie, czy teraz, w niewątpliwie trudnych czasach, potrafimy być odważnymi? Czy jak kobiety z Ewangelii uciekamy, ogarnia nas strach?

Wybrzmiewa mi w duszy: „Nie lękajcie się” i „Nie ma Go tu”.

Grób jest ostatnim miejscem, gdzie chcielibyśmy zobaczyć bliską nam osobę. Jezusa tam nie ma i pragnie, abyśmy wyszli z grobu naszych upadków, naszego lęku, naszego grzechu.

Chrystus dał się ukrzyżować za nas, abyśmy się już nigdy nie bali.

„Nie ma Go tu” i chce, abyśmy wstali i poszli do Galilei, do początku, i zaczęli wszystko na nowo.

Panie Jezu, daj nam siłę, aby przezwyciężyć nasz lęk. Pomóż nam wyjść z naszego „grobu”, aby z miłością dać Ciebie, Zmartwychwstałego, innym ludziom.

Autor: p. Joanna Garszko
Wspólnota Rodzin św. Rity

1 kwietnia 2021 - Wielki Czwartek

Rozważanie do Ewangelii Mszy Krzyżma.

Duch Święty, który zstąpił na Jezusa, podkreślił godność Syna Bożego.

Jestem dzieckiem Boga. Jestem królewskim dzieckiem. To jest moja godność. Mogę czerpać z tego bogactwa, ile zechcę. Pragnę tego. Mogę prosić o dary Ducha Świętego. Wiem. Tylko…

Jestem więźniem własnego myślenia. Jestem ślepy, bo nie widzę w swojej codzienności działania Boga i wcale nie chcę się uwolnić od stereotypów, które z taką pieczołowitością poukładałem w swojej codzienności.

- A prosiłeś dzisiaj choćby o jeden dar Ducha Świętego? Nie?

- Zapomniałem. Chciałem sam to wszystko pozałatwiać.

Panie, daj mi Ducha Świętego, bym rozbił swoją skorupę, w której tkwię każdego dnia. Daj mi Ducha Świętego, bym w obecnej rzeczywistości totalnego zakłamania, nienawiści, zabijania siebie, dzieci nienarodzonych, starców, nazywania zła jedynym dobrem, umiał nieść Dobrą Nowinę. Bym wprowadzał piękno i harmonię tam, gdzie jest bieda duchowa i grzech. Bym stawał się wolny i umiał bez słów wskazywać drogę do Boga. Otwórz moje oczy, bym przestał być niewidomy na potrzeby bliskich.

Panie, daj nam Ducha Świętego. Prosimy!

Autorzy:
p. Beata Tomanek
p. Zofia Tomanek
p. Aleksandra Paradowska
Wspólnota Rodzin św. Rity

Ta witryna internetowa korzysta z plików cookie. Pozostając na niej wyrażasz zgodę na korzystanie z cookie.
Przeglądarka internetowa umożliwia zablokowanie plików cookie.

Zamknij [X]